Mijn trouwe maatjes. Wat heb ik jullie het afgelopen jaar vervloekt en wat hebben jullie mij gelukkig gemaakt. Wat hebben we samen een hoogtepunten en een pijn beleefd. De haat – liefde verhouding begon in juni van dit jaar toen MijnHardloopschoen.nl net de aankondiging had gehad dat ze met een paar dagen leverbaar zouden zijn. Ik kon niet wachten. Ik had afgesproken om er een review over te schrijven, maar dat bleef te lang liggen, dus vandaar dat ik besloot om er geen technische review van te maken (die zijn er al genoeg) maar om nu eens verslag te doen van een van de MANNELIJKE ongemakken, namelijk het kopen en selecteren van De Schoen!

Nu moet je weten dat de bewoners van mijn Saucony ’s niet de makkelijkste zijn. Dat ligt niet aan de Ride7, ook niet aan Saucony, maar meer aan de nukken van mijn voeten die (volgens de scans bij Intersport Veldhuis) een compleet eigen leven leiden. Bij iedere scan is de vorm weer anders. In de basis heb ik schoenmaat 43,5. Daar is (tegenwoordig) niets mis mee, maar helaas “Vroeger, in mijn jeugd”(opa verteld) was dat er niet. Dus ben ik gewend om op een te kleine schoen te lopen (ik vraag standaard om een brede 43, of een smalle 44). Daardoor weet je als man-van-middelbare-leeftijd iets van schoenmerken en dan vooral welke smal of breed vallen.

Nog steeds niets mis mee…. Alleen soms wisselt een merk van model, daarbij van leest en laat daardoor zijn trouwe klant strompelen…..

Zoals ik hierboven al schreef is (met name) mijn voorvoet iets te breed omdat ik mijn schoenen qua lengte iets te kort koop. De spanning die de schoen op het breedste deel van mijn voorvoet zet is dus voor mij cruciaal. Een keer een paar die toch net iets te smal zijn leverde me een morton neuralgie op. (pijnlijk en langdurig) een paar dat net iets te groot was een sub luxatie cuneiforme (lastig, het koste een sportarts/manueel 1,5 uur om de zaak op zijn plaats te krijgen)

Maar dit is een review van de Saucony Ride7 en niet van mijn blessure leed. Waarom schetste ik dan toch bovenstaand beeld? Laat ik u meenemen langs een stukje ontwikkeling van de Ride’s.

Ride-serie met markeringen

De groene punt geeft het breedste deel van de voet aan (in dit geval aan de buitenkant, MTP5) In mijn geval dus het punt dat ik dus wat “rek” nodig heb. Nu kent u vast wel die lijntjes die om de buitenkant van de schoen en waarvan ik altijd dacht dat het om versiering ging. Helaas, zij geven de versteviging aan de schoen. De stof rekt wel mee, de lijntjes niet.

Op de Ride 5 heb ik heerlijk zonder problemen 1500km weg gestapt. Het breedste deel viel precies tussen de lijnen en ik had nog ruimte voor mijn tenen! De Ride 6 Leek in eerste instantie mijn middenvoet goed te omsluiten en voelde stevig. Maar helaas zoals de lijnen aangeven, totaal geen ruimte voor mijn voorvoet. Ik heb ze na een uur in de doos gestopt en terug moeten sturen.

En toen kwam de Ride 7. En MijHardloopschoen tipte me al dat daar minder lijntjes op zouden zitten en dus voldoende ruimte zouden geven. Maar ook met een offset van 8mm en powergrid (ik vind natural running leuk, maar wil mijn knieën langer behouden dus loop niet barefoot) En nu staan mijn trouwe Ride7 bemodderd en afgetrapt naast me. Klaar om met pensioen te gaan.

Na 200km vielen de eerste gaten in de voering van de hielkap. (zo’n standaard Saucony probleem wat ze maar niet oplossen) Na 400 km moest ik de binnenzool wisselen omdat ik over moest gaan op steunzolen vanwege eerder genoemde sub luxatie. Met als gevolg dat alles nu scheef afgesleten is. Maar ze hielpen me wel door mijn 1e marathon heen.

De opvolger is wederom een Saucony, dit keer de Triumph iso. Staat al klaar voor een test rondje.

En deze maatjes mogen met pensioen.

20150109_142629

Door Jan van den Hoven (twitter: @salvatius)
Sportmasseur en trainer bij Soepelaandestart.nl
Marathonloper en triatleet